Na de tegenvallende 4-4 tegen Pallas Deventer (onnodig een 4-2 voorsprong niet verzilverd) ging de reis voor Staunton 1 deze keer naar Almelo. Twee jaar geleden verloren we daar bij de visvijver, vorig seizoen voorkwamen we in de laatste ronde het kampioenschap van Almelo, door verdiend te winnen. Almelo had dus nog wel een appeltje met ons te schillen. Deze keer was het weer nipt, maar op de 4,5-3,5 nederlaag viel niet veel af te dingen. Na een remise van Yeb, kwamen we zelfs op een 3,5-1,5 voorsprong na de eerste tijdnoodfase. Piet verloor langzaam maar regelmatig, maar John, Joop en Erwin wonnen in stijl. Toen was echter al wel duidelijk dat er op zijn best een magere 4-4 in zat, want Hans en Paul hadden al een verloren eindspel. Helaas, ook het toreneindspel van Theo was - waarschijnlijk - niet te houden, ook al probeerde Theo van alles, tot de klok van zeven.

Volgende ronde, 21 november,  ontvangen we ASV 3, dat nog puntloos is. Een belangrijke wedstrijd dus, om te proberen eerst weer naar de 50% te komen.

En met het 2-2 gelijkspel mocht Staunton 4 tevreden zijn. Ewoud bracht een 1-0 op het scorebord, met overtuigend aanvalsspel, maar net toen hij zelf zag dat er een lek in zijn afwikkeling zat, gaf zijn tegenstander op. Dan wint in ieder geval de speler die het meest heeft gezien in de partij! Tom van de Velde had het niet gemakkelijk, zeker niet nadat hij over het hoofd zag dat als je een witte pion op d5 hebt, en er komt c7-c5, dan kun je en passant nemen! Dat had voordeel opgeleverd, nu vocht Tom voor wat hij waard was, maar dat bleek niet voldoende: 1-1. Ellen de Boer speelde een goede partij, maar in de slotfase was het moeilijk zoeken naar de winst. In plaats van een oogje op de verdediging te zetten, besloot ze te gokken op een matcombinate en speelde met wit Dh8. Die dame stond nu zover weg, dat de zwartspeler de arme witte koning te lijf ging. Er was echter één truukje, de witte toren op f3 mocht niet genomen, want na Dh5 schaak, Kf6 volgde g4-g5 schaak en damewinst: 2-1 voor Staunton. Wout Mulder schaakte eigenlijk een prima wedstrijd maar dacht wat te lang na over voor de hand liggende zetten. Hij verloor in de opening een stuk, kreeg het weer terug, maar werd vervolgens langzaam in een verdediging gedrukt die met minder tijd niet meer oplosbaar bleek: 2-2.

In de tweede ronde van de Nosbo 1A mocht het tweede thuis tegen het tweede van Sissa. Het werd een zwaarbevochten vier-vier, waarbij de beslissing pas heel laat viel. 3,5-3,5 was het toen Henk Davids aan bord acht met elk nog luttele minuten op de klok remise aanbood, tot opluchting van zowel vriend als vijand. Zijn tegenstander had weliswaar drie verbonden vrijpionnen die vervaarlijk oprukten, Henk wist met z'n torens zoveel dreigingen in te bouwen en verwarring te zaaien dat het aanbod dankbaar werd aanvaard: 4-4.

De wedstrijd verliep aanvankelijk wel voorspoedig, we kwamen 2-0 voor door overwinningen aan bord zes (Jeroen met een vlotte Morra) en twee (Rob) maar toen stokte het. Bij Bram kwam het Koningsgambiet op het bord. Altijd lastig en ook nu weer kreeg wit de kans achter de ver opgerukte zwarte pionnen dood en verderf te zaaien. 2-1. Ronald liet een goede stelling te veel vervlakken, Bauke kon zich slechts redden door eeuwig schaak te geven: 3-2. Dick, aan bord 1, is vervolgens in tijdnood ten onder gegaan, beide speler hadden een verre pion maar die van wit bleek opeens niet te stoppen. En Henk Seijen haalde de tijdnood wel. Na consultatie met de teamleider werd remise aangeboden en door de tegenstander aanvaard.

Staunton 2 had een aanzienlijk overwicht in ratingpunten, Sissa 2 had weer meer jeugdig elan. Een volkomen terechte uitslag! En we staan weer met beide benen op de grond. Maar toch nog bovenaan, samen met nog 4 teams met 3 wedstrijdpunten.