Het Tweede team verloor zijn thuiswedstrijd tegen Ten Boer met 3-5. Hiermee is ook het laatste sprankje  hoop op promotie vervlogen en spelen we komend seizoen weer 1e klasse.

Uit het verslag van wedstrijdleider Blom:

Ondanks een snelle en overtuigende winst van Ter Steeg en snelle remises van Bram Kruisinga en Hollander ging het toch mis. Davids liet zijn dame vangen tegen een toren en was verder kansloos. Popken speelde remise. Jeroen Groot liet een zeer goede stelling verzanden in remise door eeuwig schaak of mat. Henk Seijen raakte vanuit goede stelling de draad kwijt en verloor uiteindelijk door stukverlies en Dick Hummel verloor door, na lange tijd iets minder te hebben gestaan, in een verloren eindspel terecht te komen.

Op de blog van Albert Prins (albertsschaakblog.blogspot.com) is ook een veslag te lezen met nog een uitgebreide analyse van Roelof Kroon, de tegenstander van Henk Seijen.

Staunton 2 gaat niet promoveren. Dit was al niet waarschijnlijk na de verloren pot tegen Haren 3, na de 3-5 thuisnederlaag tegen Ten Boer is het laatste sprankje hoop vervlogen.

Het was een gelijk opgaande strijd waarbij Ronald al snel zeer goed kwam te staan en achter elkaar won terwijl Henk Davids voor de 2e achtereenvolgende keer zijn dame ingesloten zag worden waarbij ook dit keer bleek dat een toren compensatie niet voldoende is om serieus stand te houden. Rob en Bram waren blij met remise, Jan Hollander verspeelde z'n voordeeltje al snel en met een minpion werd er ook hier tot remise besloten. Met op het eerste bord een titanenstrijd tussen Roelof Kroon en Henk Seijen waarbij slechts conditie en tijdnood Henk een nadeeltje bezorgde en een wankel toreneindspel van Dick tegen een nu toch wel weer sterk spelende Klaas Dijkhuizen besloot ondergetekende de koningsvleugel van z'n tegenstander te belagen met torens en pionnen. Dit  ging wonderbaarlijk goed en met zelf nog een minuut of twintig tegen drie minuten voor wit had ik ruim de tijd de winnende voortzetting te vinden. Het plan van de torenmanoeuvre naar h4 was g5-g4, hetgeen ook direct winnend zou zijn.

Ik zag echter een tegenkans voor wit: 28. ....g4, 29. hg, Txg 30. Th3 met mataanval. Een tegenkans voor wit, help! Wacht eens eerst h5 en dan pas g4: bingo! Hup, naar voren met die pion.
28. ....h5 29. Ld3. In 1 klap is de zwarte stelling een ruïne, alles verliest. Jan nam genoegen met remise gezien de stand in de wedstrijd, Henk had inderdaad in tijdnood een fout gemaakt en opgegeven en met deze remise was het dus al 4 – 3 voor Ten Boer. Dick verloor uiteindelijk op een tempo. 

Op bezoek in Roden dat is altijd leuk. Dick en Joop Hummel woonden ooit op een paar honderd meter van het clubgebouw. Ronald ter Steeg bracht zijn jeugd ook door in Roden en Bauke Koole, weliswaar woonachtig toen in Leek, stapte in het weekend op de fiets om samen met Joop en Dick in het nachtleven van Roden te duiken.

Vandaag de dag is Lieuwe Boskema, ooit samen met Piet Mulder lid van schaakclub Helpman, voorzitter van schaakclub Roden. Hij schijnt het daar heel goed te doen volgens hun website (http://schaakclub-roden.nl).

Dan de wedstrijd; Dick Hummel was als eerste klaar. Met wit op bord 1 had hij een onschuldig lijkende Siciliaan op het bord maar hij kon opeens Lf4 spelen en kreeg over de zwarte velden een gevaarlijk initiatief. Dat had zwart een pion moeten kosten maar zijn tegenstander meende het anders te kunnen oplossen. Dick sloeg toen genadeloos toe en won de dame van zwart. Hierna was Bauke Koole, spelend met wit, klaar. Hij kreeg net als in Assen een Zukertort op het bord. Ditmaal kon Bauke een thematisch loperoffer op h7 uitvoeren waarna het mat niet meer te voorkomen was.

Het derde punt kwam op naam van Bram Kruisinga met wit. Bij het begin van de wedstrijd was al goed te zien hoe zijn tegenstander wanhopig probeerde om de opening van Bram te doorgronden. Waarschijnlijk dacht zwart dat zijn stukken wel goed stonden; dit is toch geen theorie?

Met een comfortable 0-3 voorsprong leek het een gemakkelijke avond te worden. Maar Roden maakte er een echte wedstrijd van. Henk Davids speelde nog lang door met een dame minder maar moest in het overmijdelijke schikken. Op bord 2 kwam Rob Popken in de problemen en gaf op met een stuk minder. Rob had zeker nog wat onduidelijke kansen. Accuraat spel van zijn tegenstander deed hem echter de das om. Ronald ter Steeg met zwart won wat pionnen maar bezweek onder de druk van veel actievere witte stukken.

De wedstrijd lag toen in handen van Henk Seijen en Jeroen Groot. In een Siciliaan met wit veroverde Henk de c-lijn waarna hij met groot technisch vernuft het punt binnen bracht. Jeroen met zwart had een stelling op het bord die voor gewone stervelingen op een doordeweekse avond in Roden veel te ingewikkeld was. Toch trok Jeroen aan het langste eind nadat hij met een stuk meer uit de complicaties kwam. Na afloop leek alleen Bram Kruisinga het echt begrepen te hebben. Jeroen's tegenstander zou Fritz nog eens consulteren maar ik geloof Bram eerlijk gezegd ook wel.

Bram had zijn dag niet, we zaten nog maar net achter het bord of  hij blunderde een stuk weg. Nog voor negen uur: 0-1, ik denk dat hij z'n verhuizing nog in de benen heeft. Nog een zeldzaam verschijnsel: Rob bood in een lekkere stelling remise aan en vertrok, nadat dit aanbod aanvaard was, snel naar huis waar hij eigenlijk niet gemist kon worden, ½-1½.

Op bord acht had Henk Davids een stuk voor tegen 2 pionnen. Deze pionnen rukten ver op en het extra stuk kwam in het nauw. Gelukkig kon Henk het stuk teruggeven waarna de vrede getekend werd, 1-2. Nu werd op bord 7 ook tot remise besloten, 1½-2½, eigenlijk op een moment dat ik voor het eerst in de partij misschien iets beter kwam te staan. Ik had echter het volste vertrouwen in het verloop van de wedstrijd, vandaar. Henk Seijen en Ronald hadden het betere van het spel, Henk bouwde zijn voordeel netjes uit tot een gewonnen eindspel, 2½-2½, bij Ronald verzandde het voordeel eigenlijk alweer toen zijn tegenstander lang kon rokeren. Typisch voor Ronald: dan gaat hij veel te lang zitten zoeken naar waar dat voordeeltje nou toch gebleven is om vervolgens in tijdnood te raken.  Maar op bord 1 liet Dick een prachtig staaltje tactisch schaak zien, in tijdnood van Dick werd tegenstander Johan Mostertman dolgedraaid en bij het optrekken van de kruitdampen bleek Dick een dame tegen twee paarden te hebben en dus: 3½-2½. Ronald door de vlag: 3½-3½.

Om voor promotie in aanmerking te komen zijn we nu aan de godin Caissa overgeleverd. Lijkt wel een beetje op Sissa.