Staunton won in de slotronde van KNSB 3A vrij soepel met 5-3 van WES, en bezegelde daarmee het lot van de ploeg uit Wolvega. Zij degraderen met hun zes punten omdat concurrent Schaakwoude won van SISSA 3. Staunton komt daarmee op 10 uit 9, uiteindelijk nog goed voor een ongedeelde 4e plaats. Almelo werd kampioen.

Henk Seijen had zich eigenlijk via de interne geplaatst voor Staunton 1, maar zag af van dat recht, maar nu was wel de kans om als tachtigplusser weer mee te spelen. Hij speelde een geconcentreerde pot, die resulteerde in remise. Theo deelde ook het punt, blij dat zijn tegenstander het mat-in-twee niet zag.

Dan de winstpunten, want die kwamen nu. Hans won overtuigend. Jonas had een mooi ogende aanval, maar het was nog lang niet beslist toen zijn opponent door de vlag ging, niet onopgemerkt overigens, een schreeuw rolde door de speelzaal. John en Paul zorgden voor twee punten die de zege binnenhaalden. Paul speelde zijn laatste wedstrijd voor Staunton, hij woont al enige tijd in Amsterdam en vervolgt daar zijn KNSB-schaak.

Edwin moest na een mislukte Schotse opening met wit, keepen, deed dat lange tijd goed, en had remise binnen bereik, om uiteindelijk toch de fout te maken. Piet had ook een lastige keepstelling uit een witte Winawer (kun je dat zo zeggen?), offerde een pion, wat eigenlijk afgestraft had moeten worden, en in de slotfase liet zwart de stukken ineens binnenkomen, wat achteraf, let wel achteraf, remise had kunnen opleveren. Bijna alle omstanders dachten dat Piet naar het mat zocht, maar de realiteit was dat een psychologische heksenketel voor beide spelers was met Piet in de laatste minuut, en uiteindelijk was het punt voor de WES-speler: 5-3 voor Staunton.

 

 

Met nog twee wedstrijden te gaan was de opdracht duidelijk: nog twee matchpunten nodig. En het heeft grote voordelen dat direct te doen, want anders krijg je "druk', zenuwen en ander " laatste-ronde-gedoe". We hebben het immers ooit meegemaakt.

In de thuiswedstrijd tegen Schaakwoude, dat 1 matchpunt achter ons stond, hadden we snel voordeel. Maar ook dat hebben we wel vaker, geen garantie voor twee punten. Deze keer ging alles naar wens.

Edwin Zuiderweg trok zijn partij naar zich toe, vanaf het moment dat zijn opponent aarzelde over de partij-aanpak: 1-0. Nu duurde het even voor de stand veranderde, maar met perspectieven bij verschillende borden, en niemand stond echt slecht. Jonas kreeg een remise-aanbod, volgens hem was dat qua stelling te begrijpen, maar Jonas wilde nog even kijken of zijn tegenstander in een truukje zou trappen. dat gebeurde: 2-0. Piet zocht met zwart naar het initiatief, raakte het kwijt, evenals een pion, maar kon de remise met actief spel afdwingen. Ook Yeb forceerde remise: 3-1. Rond de eerste tijdcontrole zijn we nu beland, met gewonnen stellingen bij Erwin en Theo, en erg onduidelijke borden bij Hans en John. Erwin moest kiezen tussen materiaal offeren voor de koningsaanval, of afwikkelen naar eindspel met ongelijke lopers en twee pluspionnen. Geen risico, besloot Erwin, dus dat laatste. Om prompt een pion in te leveren. En natuurlijk was in  de andere keuze het mat niet moeilijk te vinden, dat wil zeggen: achteraf. Maar 3,5-1,5 dus teamleider tevreden. Bij Hans, deze keer aan bord 1, ging het langzaam maar zeker mis, en hij moest de koning omleggen.

De slotfase. Theo liet in het paardeindspel met pluspion toch remisekansen toe, maar zijn tegenstander kon het allemaal niet oplossen in zijn tijdnood, dus hier kwam toch het winnende punt. Johns tegenstander zorgde ervoor dat hij tweemaal in echt enorme tijdsdruk moest spelen, dus zettenlang met minder dan een minuut. Hij kwam een dame tegen toren voor, let wel, met compensatie voor John, in ongelooflijk tactische stellingen. Als snel werd duidelijk dat John dit naar zich toe zou trekken, hij bereikte een eindspel met een stuk meer. Omdat de Fries zijn laatste stuk moest geven om damepromotie te voorkomen, had John paard en loper. Er waren ook nog pionnen, dus de meeste schakers zouden simpel een pion naar de overkant brengen. Zo niet John. Hij gaf zijn pionnen weg, want "hoe vaak krijg je de kans om in een wedstrijd met paard en loper mat te kunnen geven!".

Dat demonstreerde hij in vluggerstijl!

8 uit 8 en veilig. Dat geldt ook voor SISSA 3, dus geen NOSBO-degradanten. Denk en Zet degrdadeert, Schaakwoude staat 9e en hoopt dat wij in de slotronde in Wolvega winnen, dan hebben zij nog een kans. Die laatste ronde is 6 mei.

Staunton 1 had een ietwat teleurstellende 5 punten uit 6 wedstrijden gesprokkeld, maar nu stonden dan nog de nummers 10. 9 en 8 op het programma. Niet te onderschatten natuurlijk, maar alle kans om orde op zaken te stellen toch? Tegen Denk en Zet/O&O Kampen werd het een 4-4. Weer een puntje. Maar niet de verlossende winst dus. En eerlijk is eerlijk, alle andere puntenverdelingen hadden gekund.

Edwin won soepel, Theo verloor hardhandig: 1-1. Daarna wisselende voorspellingen. Erwin offerde een kwaliteit maar joeg de vijandelijke koning over het bord, dus dat zou wel kloppen toch? Donkere wolken bij Yeb, en stond Piet ook niet wat moeilijk? Paul, John ingewikkeld, en Jonas dame-eindspel met veel pionnen, remise wellicht?

Jonas dacht met dameruil af te wikkelen naar remise, maar zag dat verkeerd. Ook Yeb verloor. En had Erwin eigenlijk nog wel compensatie voor de kwaliteit? Piet stond na de inderdaad lastige fase weer gelijk, maar zijn tegenstander zocht naar het voordeel wat er niet meer was, en forceerde: punt voor Piet. Maar nu waren er voordelige stellingen bij Paul en John, en die werden verzilverd: 4-3 voor ons.

Erwin spartelde nog flink tegen, maar zonder score: 4-4.

We zijn nog niet veilig, maar met 6 punten en veel bordpunten is 1 zege voldoende voor handhaving. Zaterdag 1 april ontvangen we nummer 9 Schaakwoude.

Vaak denken we bij onze club dat ons eerste team bovenin zou moeten meedraaien in de derde klasse, maar al een aantal jaren lukt dat niet, hoewel we zeker regelmatig dan wel bijvoorbeeld de koploper van dienst pakken (vorig jaar nog). Op de een of andere manier lijkt het alsof we in de nerveuze slotfase onze kansen niet waarnemen.

De thuiswedstrijd tegen Groninger Combinatie was een perfect voorbeeld. Een vroege voorsprong door een fraaie aanval van Edwin Zuiderweg tegen Yakinsah. Gelijkwaardige remises bij Hans en John, een ietwat benauwde bij Paul. Erwin verliest. Jonas heeft geen last van zenuwen in de slotfase, dus die drukt door, punt.

Tja en dan de twee partijen waarin de matchpunten definitief worden verdeeld. Yeb Blom staat erom bekend dat hij koelbloedig kan zijn in chaotische stellingen, en nou, die had-ie tegen Govert Pelikaan. Helaas heeft tijdnood de laatste tijd geen goede invloed op zijn spel, misschien speelt het een rol. In ieder geval had Govert een aanval, maar wel veel materiaal geofferd, Yeb had een dame voor twee lichte stukken. En achteraf ziet het er heel simpel uit: twee mogelijke dame zetten om het mat te verhinderen. Eentje goed voor het Stauntonpunt (en winst van de wedstrijd) na de andere geeft Govert mat-in-twee. Dat laatste gebeurde.

Dan Piet tegen Machteld. Volkomen gelijkwaardige partij. Machteld biedt dan ook remise aan vlak voor de 40e zet. Aannemen zou helemaal niet raar zijn, maar ach, doorspelen is ook interessant. Aanvankelijk manouvreerde Piet handiger dan Machteld, en kwam absoluut beter te staan, maar kansen op winst gaan vaak gepaard met risico's.

En Piet ging in de fout, stond toe dat Machteld met een witte pion op h7 een enorme handenbinder kreeg, en ja Machteld speelde dat uitstekend naar winst.

Nog drie wedstrijden te gaan tegen de onderkant van de ranglijst, om te beginnen 11 maart tegen Denk&Zet Kampen.

De winst van 5-3 in en op Sneek kwam op een plezierig moment, vonden de spelers van Staunton 1. Lekker weer op 50%, en afstand genomen van de degradatiezone, met zelfs nog zicht op de (sub)top, want van de vijf ploegen die boven ons staan hebben we vier reeds gehad.

De 5-3 was verdiend, en kwam regelmatig tot stand, al had met name Erwin het de hele middag zwaar tegen Douwe van der Meulen, hij stond wellicht verloren maar wist "in de partij te blijven", en kreeg uiteindelijk toch een gewonnen eindspel op het bord. Een sleutelpartij misschien, al had John zicht op een halfje meer gehad.

Het begon met een 1-1 die snel zichtbaar werd. Jonas werd tegen Jouke Bakker geconfronteerd met een witte opzet in het Schots die hijzelf bestudeerd had, maar inferieur vond om met wit te spelen. Gretig wilde hij dat met zwart bewijzen, maar al snel was duidelijk dat Jouke de baas was in de stelling (de verbeteringen voor zwart werden zoals vaak pas achteraf bij het eten gevonden), en hij liet niet meer los. Aan de andere kant had Tjitze Schram zich voorbereid op de KI-opzet van Yeb Blom, maar dat werd niet zichtbaar, het werd een snel punt voor Yeb.

Hans Polee verloor vrij abrupt vanuit een gelijk ogend middenspel, maar op alle andere borden was er voldoende spel om niet nerveus te worden. Rond de eerste tijdcontrole was duidelijk dat Piet en Erwin bezig waren hun punt technisch te verzilveren, Theo werd remise, en Paul en John hadden spannende partijen, zonder verliesgevaar.

En zo verschenen de uitslagen op het bord: Piet, Erwin en Paul wonnen. John remise.

Spannende stand in 3A met Almelo op 8, Zwolle op 7, drie teams op 6 en wij op 5. Zaterdag 4 februari ontvangen wij Groninger Combinatie 3, die net boven ons op de ranglijst staan.