Met de Kerstdagen voor de deur al veilig en nog volop titelkansen, dat is lang geleden dat Staunton 1 dat kan zeggen. Na de winst tegen HSP Veendam heeft het eerste team 7 uit 5. In de huidige tussenstand hebben de twee koplopers 1 punt meer, en er zijn twee nulpunters, vandaar dat we deze tussenconclusie kunnen uitspreken.

De winst tegen het in degradatiegevaar verkerende HSP Veendam was nipt. Edwin zette ons overtuigend op 1-0 en daarna zeven remises....dat klinkt als " de wedstrijd vakkundig in het slot gooien". Zeven remises, ik heb het niet eerder meegemaakt. Ik herinner me een keer zes, maar dat is lang geleden, want ik weet dat het tegen Lasker was in ons eigen clubgebouw, vorige eeuw dus.

Yeb en Hans waren wegens magere resultaten aan bord 6 en 7 geposteerd. Yeb stevende op materiaalwinst af, maar besloot met de kleine kwaliteit meer tot een remiseaanbod. Hij moest achteraf toegeven dat de beste kansen voor hem waren, maar in de partij voelde hij dat niet zo. Hans nam met een vol bord remise aan, hij had duidelijk last van zijn forse schouderblessure. Joop stond beter, tot hij na een onnauwkeurigheid de remise moest afdwingen. Ondanks deze kleine tegenvaller was er optimisme, want Piet en John stonden iets beter, Jonas een pion achter maar met compensatie dus remiseachtig.

Theo Ebels en Wiebe Wielinga stelden na afloop van hun spannende remise vast dat zij aan een soort symmetrische schaakblindheid leden. Eerst kon Theo een kwaliteit winnen door een toren die 'vast' stond op f4 met g7-g5 aan te vallen. Niet gezien. Even later kon Wiebe hetzelfde doen bij een toren van Theo die op f5 stond. Hij zag het wel, maar durfde het niet aan. Bijzonder.

Nu de gekke slotfase. In ieders beleving ging dat vrij regelmatig naar drie remises. Piet stond beter, zocht naar de doorbraak, maar zag Sander Sprik goed verdedigen. Na een misser kreeg Sander voordeel, maar met wegtikkende seconden op de klok. Na de 40se zet was het evenwicht hersteld. Pas de analyse werd duidelijk dat er echt een eenvoudig gewonnen afwikkeling mogelijk was geweest voor Sander, maar tijdens de partij taxeerde hij dit als remise. Nuchtere analyse thuis is onverbiddelijk: hier lag de kans op 4-4 voor HSP Veendam, maar ja, zonder wedstrijdspanning en tijdsdruk is alles gemakkelijk.

3 februari wordt de competitie weer hervat. We gaan dan naar hekkesluiter Hardenberg 2.

In ronde 4 van KNSB 3B reisde ons eerste achttal af naar Damwoude waar de verrassende koploper Schaakwoude de gasten ontvangt in het clubgebouw van de ijsclub, met prachtig uitzicht op de ijsbaan, nu waterplas natuurlijk.

We waren gebrand op winst, maar ook niet geheel gerust, omdat we wat verzwakt waren. Het werd 4-4, met teleurstelling bij ons, en grote opluchting bij de Friezen. Dat kwam door het slot van de wedstrijd, waarbij het 3,5-2,5 voor ons stond met twee partijen waar zeker 1 punt gescoord kon worden. Even wat preciezer: Jonas stond de hele middag een fractie beter tegen GertJan Rauw, maar remise was aldoor waarschijnlijk. En Yeb had een nog vol bord, met zijn tegenstander 3 minuten, en Yeb een kwartier. Normaal een kolfje naar Yeb's hand toch.

Toen Yeb dan ook een paard offerde, wilden wij hem geloven. Wij zagen niks, maar Yeb zou ongetwijfeld laten zien waar het om draaide. Dat gebeurde niet. Het paardoffer was een slag in de lucht, helemaal toen Yeb een paardschaak miste wat nog meer materiaal kostte. En daarmee werd een 4-4 bereikt, een uitslag waar we mee verder kunnen in deze klasse, maar er had gewoon meer ingezeten. (bij winst zou deze klasse 6 koplopers met 6 punten hebben gehad, was grappig geweest).

De rest dan. Bram Kruisinga was de invaller. Helaas kwam hij er niet aan te pas, na een volslagen mislukte opening. Daar stond een fraaie miniatuur tegenover van Joop, die met een lekker gambiet (waar ik de naam even van kwijt ben) Bart Lemstra verschalkte. Edwin kon een zetherhaling niet voorkomen. Erwin werd even getest in het middenspel, maar ineens vond hij voordeel en kon zelfs mat zetten. Daar was dus de voorsprong. Een gelijkwaardige remise bij John. En een goed getimed remiseaanbod van Piet op het moment dat hij aanvoelde dat hij de greep op de stelling verloor. Zijn tegenstander zag dat hij goed stond, maar dacht lang na over het vervolg, en durfde met weinig minuten niet verder. Remise dus, en de eerste analyses won hij allemaal. In werkelijkheid bleek dat mee te vallen, het was een mooi initiatief, maar een stukoffer dat hij van plan was was verloren geweest voor hem. 

Het slot van de wedstrijd is al verteld. En toen waren we om 16.00 zomaar klaar, want om 12.00 uur al begonnen. Nou dat is ook niks, zeg. Maar nog lekker gegeten in Stad.

Zaterdag 16 december ontvangen we HSP Veendam.

Twee gespeeld, 1 gewonnen en 1 verloren. Dan weet je dat de derde wedstrijd het humeur van de komende periode kan bepalen. Kunnen we eens wat meedoen bovenin, of wordt het (weer) spitsroeden lopen? Philidor 3 leek de ideale tegenstander, want dit team van welbekende Leeuwarders (e.o. neem ik aan) had tweemaal stevig verloren. We rekenden ons echter niet vooraf rijk, want omdat wij niet in onze sterkste opstelling speelden, lagen de ratings dicht bij elkaar.

Gevoelsmatig was de partij Edwin Zuiderweg- Egbert Wind het scharnierpunt waar de strijd om draaide. Na remise van Jonas zag Hans in zijn gunstige opening met pluspion, ineens toch de zwarte aanval over zich heen komen, en we stonden achter. De stellingsbeelden bij Edwin zagen er doodeng uit en bij nog een nederlaag zouden we wel heel veel ijzer met handen moeten breken wellicht. En ineens won Edwin. Zoals wel vaker vond de computer het achteraf allemaal niet zo eng, misschien heeft Egbert wat kleine dingen gemist, maar de overwinning was logischer dan gedacht. Wit (Edwin) wint materiaal en krijgt aanval over zich heen, die niet doorslaat.

Piet won van Dik Kruithof en beide spelers vonden dat direct na afloop best wel logisch, Piet had aldoor de plus, zwart probeerde gelijk te maken en dat lukte net niet. Ook hier was de computer het niet mee eens. Wisselende kansen (echt amateurclubschaak dus), uiteindelijk een min of meer gelijk eindspel, maar een bok van Kruithof en Piet kon een pion naar de overkant brengen.

Yeb won op regelmatige wijze en dat was 3,5. De borden bij Jaap en Erwin waren comfortabel gelijk, en hier werden de handen geschud dus de matchpunten waren binnen.

Theo rookte een zware pijp, maar toen Eelke Heidinga afwikkelde naar een toreneindspel bleek de pluspion ineens niet meer voldoende voor de winst: 5-3.

Zaterdag 25 november gaan we naar de verrassende koploper Schaakwoude. Schaakwoude ziet dit zelf op hun website als belangrijke stappen op weg naar handhaving. Jaja! Oppassen geblazen dus! 

Soms weet je halverwege de wedstrijd eigenlijk de afloop al. ZSG Zwolle-Staunton in KNSB-klasse 3B was zo'n wedstrijd. Drie partijen stonden snel slecht tot verloren, en nergens stond er iets tegenover. Je hoopt nog ergens op een kantelmoment, en zowaar leek die er op papier even te komen, maar uiteindelijk 4 verliespartijen, en een 5,5-2,5 nederlaag, niets op af te dingen.

ZSG blij, want die waren met verlies begonnen. Wij niet al te veel en te lang balen, want het seizoen is nog lang. 

De wedstrijd dan. Edwin en Theo verloren hard. Joop was de derde die een erg moeilijke stelling had, maar daar was nog te vechten. En dat deed Joop met verve, vergelijkbaar met zijn partij tegen Henk van Putten in de eerste ronde. Ook hier bereikte hij knap de remise. En omdat op dit moment Erwin won, leek er, zoals gezegd "op papier" nog iets mogelijk. Maar nergens was een spoor voordeel te bekennen, en Yeb en Hans werden eigenlijk ook keurig aan de kant gezet door hun opponenten. John probeerde het wel aan bord 1 tegen zijn makker Bart van Gelder maar kwam er niet doorheen. Piet moest zelfs even flink keepen naar het halve punt, maar dat lukte zodat niet de vervelende "zes" in de score kwam.

Twee verrassende koplopers met 4 matchpunten in deze klasse: WSG Winterswijk en Schaakwoude. Zeven ploegen op 50%. Twee nulpunters: Hardenberg 2 en onze volgende tegenstander Philidor 3. Derde ronde zaterdag 4 november.

Bij aanvang van deze eerste wedstrijd in de KNSB 2017-2018 werd nog even gememoreerd dat de vorige onderlinge wedstrijd ook een eerste ronde was, Staunton won, waarna het met slechts 4 matchpunten degradeerde (en ook de Spasskys speelden dat jaar onderin). Deze keer won Staunton ook, terwijl lang 4-4 een logische uitslag leek.

Sterker nog, aanvankelijk waren de 'bezoekers' (de Spasskys speelden een uitduel in eigen speellokaal) optimistisch. Er leken aan diverse borden winstpunten in de maak, dus men was niet ongerust na de openingstreffer van Erwin van Pelt tegen Henk Jansen en de twee remises bij Ebels-Koster en Mulder-Yska. Immers Jan Joris Groenewold stond toch kansrijk tegen Jonas, en ook Peter Bodewes stond geweldig tegen Edwin Zuiderweg, en Maurits Logtmeyer had pluspion en droomstelling tegen Yeb.

Piet Mulder memoreert voor aanvang de vorige onderlinge wedstrijd (en hoe het seizoen afliep).

De kanteling kwam toen Jan Joris een paardzet speelde die misschien 'te mooi om waar te zijn' was. In ieder geval kreeg Jonas ineens greep op de stelling, en toen Jan Joris een toren wegblunderde was het 3-1. Edwin verloor, dus 3-2. Inmiddels had Joop een kans op een goede stelling met sterke vrije d-pion gemist, en nu had hij een verloren stelling, kwaliteit en pion minder, maar....nog steeds met die sterke vrije d-pion waardoor Henk van Putten nauwkeurig moest spelen. Yeb stond straal verloren. Bij John en Roelof Kroon nog een vol bord, maar met enige druk van John in tijdnood van Roelof.

John drukte dit goed door naar winst, en met deze 4-2 rekenden we allemaal op een 4-4 waar we mee konden leven.

Maurits verzuimde echter keer op keer echt de laatste truukjes uit de stelling te halen, en Henk moest op zijn hoede blijven, dus - hoewel de stellingsoordelen niet wijzigden - er moest nog steeds geschaakt worden.

Henk zag ineens dat hij bij volledige stukkenruil een eindspel met twee pluspionnen zou krijgen en bedacht zich niet. En toen ging hij het resultaat bekijken. Tot zijn ontzetting was er geen winst, sterker nog, het was Henk die in verliesgevaar was. Bij analyse bleek dat hij de stukkenruil had kunnen voorbereiden met een stille koningszet, waarna de winst eenvoudig was. Na lang nadenken bood Henk remise aan: matchpunten voor Staunton dus.

Ook Maurits gaf de Stauntonspeler een grote remisekans, nadat hij meerdere simpele afwikkelingen had gemist. Yeb zag het niet, waarna Maurits opgelucht het winstpunt kon noteren.

Fijne start van Staunton. 7 oktober naar ZSG in Zwolle.