Staunton - Mid-Fryslan: 6,5-1,5. Niet verrassend, want Mid-Fryslan blijkt een maatje te klein voor de derde klasse, zo blijkt uit de afgelopen ronden. En ze kwamen met zeven schakers, dus Bruno hoefde niet in actie te komen. Toch was het allemaal niet zo gemakkelijk. Er moest gewerkt worden voor de punten. Jonas scoorde 2-0, maar Hans liep in een matnet:2-1, en op dat moment leek Yeb erg beroerd te staan, en Piet vergat dat een correct stukoffer vanzelf incorrect wordt, als je - nadat de opponent beleefd had geweigerd - het stuk te lang in laat staan. En de diep gekromde ruggen van Erwin en Theo duidden op lange partijen daar. Maar Yeb kreeg een remise-aanbod, dat gaf lucht. Achteraf bleek daar Yebs positie mee te vallen, de zetherhaling was begrijpelijk. John kon een matige stelling ombuigen naar winst, waarmee het zicht op de beide matchpunten in elk geval geheel intact was: 3,5-1,5. Zowaar kon Piet een schwindel plaatsen die tot de volle buit leidde. Hierna wonnen ook Theo en Erwin hun partijen, zodat de uitslag uiteindelijk toch paste bij het ratingverschil. Staunton heeft nu 7 uit 6 met mooie wedstrijden tegen SISSA en De Spasskys voor de boeg. Zaterdag 16 maart is de volgende ronde.

Een kansloze nederlaag, dat was onze conclusie na de 2-6 tegen de gasten uit Leeuwarden. Maar ja wat is kansloos. Kansen waren er wel, maar het scoreverloop was wel kansloos. Binnen het uur moest John al opgeven. Hij speelde een Grunfeldvariant die leidde tot de welbekende ver opgerukte d-pion op d7, een variant die tegenstander Marcel Vermaat kent als zijn broekzak. Die wist - hij had nog maar amper 10 minuutjes bedenktijd besteed - dat het na e5-e6 lastig is voor zwart. John dacht op slag te winnen met Le6, maar zag dat hij na het stukoffer Ld5....kansloos was ja. Loper slaat d5, Td8 slaat pion d7 en loper staat gepend wegens koning op d2.

Dezelfde kop als bij Staunton 2 maar een wereld van verschil. Staunton 2 rook aan een 4-4 en genoot van het debuut op de zaterdag. Maar Staunton 1 had vrijwel geen zicht op een betere uitslag, het had nog ruimer kunnen uitvallen. En we hadden ons er toch iets meer van voorgesteld, ook al was onze nipte winst vorig seizoen al een waarschuwing, vooral omdat HSP weer een tandje sterker was dan toen.

Staunton 1 won de slotwedstrijd met 5-3 van DSG Pallas uit Deventer, en werd daarmee 3e in KNSB 3B. Dertien punten uit 9 wedstrijden, we moeten toch flink terug in de tijd voor zo'n score. WSG Winterswijk werd kampioen in dezelfde speelzaal. Dat ze nipt van de Spassky's verloren was voor hen bijzaak, voor de Spassky's betekende het een fraaie tweede plaats.

Bij deze uitslagen was het nipte verlies twee weken terug in Winterswijk alsnog een beetje spijtig. 4-4 toen, en dan zou je nu kampioen zijn. Ja als, als,....... Dan was WSG gemotiveerder dan nu. Dan was Pallas ongetwijfeld sterker opgekomen dan nu.

Pallas kwam met 7 man, en meldde dat netjes vooraf, dus Yeb (bord 8) kon ontspannen rondlopen. Aan de eerste vier borden hadden we het zwaar. Remises bij Jonas en Joop, en behoorlijk duidelijke nederlagen voor Bruno en Edwin. Aan de borden 5,6, en 7 was de volle buit voor ons. Erwin kwam op 6,5 uit 8 en werd topscorer van ons team.

Een mooi seizoen. Dat smaakt naar meer. 

 

Een mooie zonovergoten zaterdag. Dat betekent voor Staunton dat de kans groot is dat er een uitwedstrijd naar Winterwijk op het programma staat. Voor de 3e keer in 4 seizoenen speelden we een uitwedstrijd op een mooie zaterdag in de Achterhoek. Dit keer gingen we zelfs met 10 man op stap. Piet als non-playing captain en Yeb als meelevende teamgenoot en supporter. Er stond dit keer dan ook echt wat op het spel. Bij winst zou het kampioenschap niet langer alleen een mogelijkheid zijn maar iets om serieus rekening mee te houden.  

De heenreis voorliep voorspoedig en toen we een parkeerplekje hadden gevonden tussen alle Duitse bezoekers kon de wedstrijd beginnen. De Duitse invloed is in de teamopstelling van WSG ook goed merkbaar. Vier goede Duitse spelers deden er dit keer mee. Maar de sfeer was goed en we hadden er vertrouwen in dat er tegen de koploper wel wat te halen viel.