Ander team, zelfde titel. Inderdaad ook Staunton 1 kwam stroef uit de startblokken. In en tegen Zevenaar werd met met 3,5-4,5 verloren. Echt zo'n wedstrijd die ook in 4-4 of zelfs een minimale zege had kunnen eindigen.
Maar het helpt natuurlijk niet als je tweemaal op achterstand komt. Yeb riep al vroeg de problemen over zich af. Hij schrok van de b-7-b5 opstoot van zijn tegenstander, dacht heel moeilijk te staan, en greep naar een combinatie...die een stuk kostte.
Martin Riksten, terug van weggeweest, luisterde zijn rentree op met een fijn punt aan bord 1 tegen Guust Homs. Die bood remise aan terwijl hij met zijn zet de dekking van een paard ophief, oeps, 1-1.
Invaller Jaap scoorde een degelijke remise met zwart, John moest keepen en zweten, maar kon toch naar een half punt afwikkelen: 2-2. Edwin had met wit weer een halsbrekende variant van het Schots op het bord, voor de toeschouwer smullen, maar hoe staat het nu eigenlijk. Dat wist Edwin zelf ook nauwelijks, toen hij een remise-aanbod kreeg. Hij voelde zich niet zeker en nam het aan. Zat er meer in? Het had in ieder geval een lange strijd kunnen worden met onzekere uitkomst. Nu pakte het voor ons verkeerd uit, want Hans zag zijn opponent hardhandig zijn stelling binnenvallen en moest de koning omleggen. Piet speelde een nette partij en kon nog gelijkmaken, maar inmiddels zagen we de donkere wolken in de stelling van Bruno. Bruno had een langdurig initiatief gehad, maar de partij was langzaam gekanteld. Ook het halve punt verdween hier uit zicht.

Waar Staunton 2 een mooie zege behaalde en zo op eigen kracht bijna veilig is, zo moest Staunton 1 een nederlaag slikken, maar zag na afloop wel dat de 7 matchpunten voldoende zijn voor handhaving, omdat Hoogeveen nipt verloor van SISSA. En dat is plezierig, al is het maar omdat laatste rondes verraderlijk kunnen zijn, het is bovendien Hoogeveen dat nog op bezoek komt. Het zag er lang niet naar uit dat we van De Spasskys zouden verliezen. Het was zo'n spannende wedstrijd die 4-4 had kunnen worden, of net de een of andere kant uit kon vallen. 

Het 1e Nosbo team van Staunton blijft door een 6-2 overwinning op Leek 1 in de race om de titel in de Hoofdklasse A en de Nosbo titel. Op 5 april valt de beslissing in het Denksportcentrum tegen de koploper Sissa 1. We zullen moeten winnen, want Sissa heeft ook alle wedstrijden gewonnen en Sissa heeft een bak bordpunten meer. Hopelijk kunnen we er een mooie, spannende wedstrijd van maken en wie weet zit er wel een stunt in....

De wedstrijd tegen Leek was niet erg spannend, daarvoor waren de onderste borden van Leek te zwak. Op de eerste 3 borden was er sprake van een spannende strijd die door Leek zelfs met 2-1 werd gewonnen. We wisten de strijd op de laagste 5 borden echter eenvoudig te beslissen (5-0). In totaal dus 6-2.

Zeven uit zeven. Dat is de score van Staunton 1 in KNSB 3A. Kansloos voor een hoge klassering, ook geen degradatienood, al zijn we nog niet geheel veilig. Afgaand op de wedstrijd tegen medekoploper SISSA zit er dit seizoen gewoon niet meer in. Leek het aanvankelijk nog wel een echte strijd, in het tweede deel van de middag kwam er toch een 5,5-2,5 op het scorebord waar weinig op was af te dingen. Zeker, we misten Jonas (toernooi in Duitsland) en Yeb (vakantie) maar juist good-old invaller Poppe Dijkhuis rook aan de winst in een keurig opgezette partij tegen de sterke Tsyganov. Het werd een plusremise. En Bruno won. Maar toen had Edwin al verloren nadat hij een enorme kans op winst had gemist. De slag wed vooral verloren aan de topborden. John kreeg geen kans tegen Marcel Pouw, Hans maakte in een gelijke stand een late fout, en Theo gaf een pion weg in het middenspel. De remises van Erwin en Piet werden in de wedstrijd door de beide Sissanen als bevrijdend ervaren, maar de computertjes toonden al snel aan dat juist Eric-Jan en Maarten nog winstkansen hadden gemist.

Nog twee ronden te gaan: de Spasskys op 13 april en Hoogeveen in de slotronde van mei.

Staunton - Mid-Fryslan: 6,5-1,5. Niet verrassend, want Mid-Fryslan blijkt een maatje te klein voor de derde klasse, zo blijkt uit de afgelopen ronden. En ze kwamen met zeven schakers, dus Bruno hoefde niet in actie te komen. Toch was het allemaal niet zo gemakkelijk. Er moest gewerkt worden voor de punten. Jonas scoorde 2-0, maar Hans liep in een matnet:2-1, en op dat moment leek Yeb erg beroerd te staan, en Piet vergat dat een correct stukoffer vanzelf incorrect wordt, als je - nadat de opponent beleefd had geweigerd - het stuk te lang in laat staan. En de diep gekromde ruggen van Erwin en Theo duidden op lange partijen daar. Maar Yeb kreeg een remise-aanbod, dat gaf lucht. Achteraf bleek daar Yebs positie mee te vallen, de zetherhaling was begrijpelijk. John kon een matige stelling ombuigen naar winst, waarmee het zicht op de beide matchpunten in elk geval geheel intact was: 3,5-1,5. Zowaar kon Piet een schwindel plaatsen die tot de volle buit leidde. Hierna wonnen ook Theo en Erwin hun partijen, zodat de uitslag uiteindelijk toch paste bij het ratingverschil. Staunton heeft nu 7 uit 6 met mooie wedstrijden tegen SISSA en De Spasskys voor de boeg. Zaterdag 16 maart is de volgende ronde.